loader
  • Güzel Kentler Katliamı...

    Güzel Kentler Katliamı...

  • Güzel Kentler Katliamı...

    Güzel Kentler Katliamı...


Güzel Kentler Katliamı...

Başlangıçta, insani kavramların revaçta olduğu turizm söylemi bir dönüşüm yaşadı. Turizm sektörü kendisinin ortaya çıkış nedeni olan birçok kavramı unuttu. Aklımızı ve ruhumuzu, bilanço, kar zarar...

Güzel Kentler Katliamı...M.Adil Gürkan
Turizmci/ Yazar
Kilit Hospitality Group
Kurumsal İletişim Direktörü
 
Türkiye son 30 yılda bir katliam yaşadı.
 
Rant, hırs, beton, sanayi, çarpık yapılaşma bir araya geldi. Bir çete oluşturdu. Bu çete ülkemizde ne kadar güzel kent varsa, neredeyse hepsini katletti.
 
Geriye, beton dağları, asfalt, yapay ilişkiler ve garip, soğuk, kirli bir şeyler kaldı..
 
Şehirler, demiyorum… Bir şeyler..
 
Bu çarpıklaşma hayatın her alanına damgasını vurdu.
 
Turizme de..
 
Son yıllarda, turizm terminolojisinde, bu işin ruhu ile ters orantılı bir farklılaşma başladı.
 
Başlangıçta, insani kavramların revaçta olduğu turizm söylemi bir dönüşüm yaşadı.
 
Turizm sektörü kendisinin ortaya çıkış nedeni olan birçok kavramı unuttu.
 
Aklımızı ve ruhumuzu, bilanço, kar zarar tabloları, maliyetler, giderler ve bunlara benzer kavramlar teslim aldı.
 
Bu ülkede turizm hareketinin ilk filizlenmeye başladığı yıllarda, çok farklı bir hikaye yazılıyordu. Her cümle insan ile başlıyor, insan ile gelişiyor ve insan ile bitiyordu.
 
Sürecin geleceğini düşünen kalmadı
 
Herkes, her kurum, sadece bu güne odaklanmış durumda. Böyle olunca, direksiyonu elinde tutanlar sadece önlerindeki virajı geçmeyi düşünüyor.
 
Menzili düşünen yok.
 
Bu yaklaşımın en olumsuz sonuçlarını kentlerde gözlemlemek mümkün…
 
Hızlı ve hormonlu büyüme, aslında önceden tahmin edilmesi çok kolay olan, ama dikkate alınmayan sorunları patlattı.
 
İşsizlik
 
Çarpık yapılaşma
 
Yeşil alan yetersizliği
 
Beton yoğunluğu
 
Asık suratlı yığınlar
 
Ulaşım karmaşası
 
Tek düze, renksiz bir hayat
 
Kentlerin keyfi kaçtı
 
Kentlerde, bundan 40 yıl kadar öncenin şen şakrak insanlarının yerini, ruhunu öfke ve üzüntüye rehin bırakmış olan robotlar aldı.
 
Mahalle kültürü bitti. Komşuluk bitti. Kahkahalar bitti.
 
Kentlerin kendilerine özel kokuları vardı. O kokuların yerini duman, egzos, çöp kokuları aldı
 
Antalya, portakal çiçeği kokardı..
 
İstanbul’un kendisine has kokusu, çay ve fırından taze çıkmış simit idi.
 
Bolu’nun çam kokusu kilometrelerce öteden gelirdi.
 
Şimdi geçmiş olsun.
 
Betona, çöpe, insana, saçma sapan peyzaja boğulan kentlerin keyfi kaçtı.
 
Beslenme, uygun zamanlarda ve ahenk ile yapılan bir ritüelden, tıkınmaya dönüştü.
 
Biraz daha modern ve profesyonel olanlar, bu kutsal eylemi, atıştırma gibi, yeni yetme bir kavrama indirgedi.
 
Anadolu ve Trakya’nın, özünü korumak ve güler yüzlü kalmak için direnen kentleri dışında her yer bir yapaylık adasına dönüştü.
 
Her ada, çevresine kendi sınırlarını çizdi. O sınırların içinde, çapaçulluğun, derme çatmalığın, özensizliğin özerk bölgesini ilan etti.
 
İşin kötüsü, bu eğilim Dünyanın her tarafını sardı
 
Büyük kitleler halinde göç alan ve hızla büyüyen kentler arasında, geçmişe sadık kalanlar, özlerini korumayı başardılar.
 
Bu sadakati besleyemeyen kentler ise, anlamsız bir modernitenin kimliksiz çocuklarına dönüştü. Onları benzerlerinden ayıran bütün manalar, basit yaşam talimatlarına mağlup oldu. Belleklerden ve geleneklerden silinip gitti.
 
Bu özüne sadık kentler, betonun, paranın, sanayinin vahşi saldırılarını onurlu bir sükunet ile karşılıyorlar. Her atağı savuşturuyorlar. Kendileri kalmak için direniyorlar.
 
Bilinmeli ki, gelecek bu kentlerin olacak
 
Zira, onlar uzak olmayan bir gelecekte, modern yaşamın yükünü omuzlarında taşımaktan bıkan kitlelerin kadim sığınakları olarak öne çıkacaklar.
 
Gülüşünü, kokusunu, tadını kaybeden kentler
 
Gökyüzüne çıkın, devasa dürbün ile Dünyanın her tarafını tarayın. Birbirine ikiz gibi benzeyen binlerce kent bulacaksınız.
 
Aynı beton yığınları..
 
Aynı ruhsuz koşuşturma..
 
İçinde yaşanır gibi yapılan, aslında hayatın tüketildiği devasa binalar..
 
Karınca gibi koşuşturan, ama onların koşuşturmasındaki derin mananın ve misyonun minicik bir parçasını bile yansıtmayan kalabalıklar.
 
Kentlerin iklim değerleri, yerleşim koordinatları ve biyolojik gerçekleri ile örtüşmeyen tuhaf peyzaj ve ağaçlar. Yani, doğanın kendi kurallarına göre değil, birkaç karar vericinin keyfine göre biçimlenen yeşillendirmeler.
 
Binlerce yıldan bu yana damıtılmış özel zevklerin ürünü lezzetler yerine, asıllarının komik taklitleri olan mutfaklar.
 
Şimdi durup düşünelim;
 
Ben, “ Antalya turist sayısı itibarıyla başa güreşen bir destinasyon olabilir. Ama turist, kente değil otellerdeki büfelere, içkiye, yatağa, eğlenceye geliyor” derken haksız mıyım?
 
Ben bu kente “ Dev Bir Yatakhane ve Dev Bir Yemekhane” derken abartıyor muyum?
 
Eğer, Portakal Çiçeği Bulvarı sadece bir cadde ismi olarak kalmasaydı…
 
O birkaç kilometrelik caddenin bir ucundan yürüyerek girenler, yüz metre sonra, muhteşem portakal çiçeği kokusunun cazibesi ile kendilerinden geçselerdi..
 
O cadde bir koku mabedine dönüşmez miydi?
 
Kimse bana kızmasın.
 
Antalya da gülüşünü, kokusunu, tadını kaybeden kentler arasında artık.
 
İstanbul da…
 
İzmir de…
 
Bu kentleri kazanma şansımız var mı?
 
Elbette var.
 
Bu kentlerin bundan 50 yıl önceki modellerini bulalım.
 
O modeli esas alarak, en azından kentin bazı bölgelerinde kültür, sanat, doğal yaşam ve konukseverlik vahaları oluşturalım.
 
Gelecek, hayata yumuşak gücü katabilen kentlerin olacak.
 
Yumuşak gücün bileşenleri ise, zarafet, tarihsel miras, mutfak, sanat, kültür, insanilik, merhamet, vicdan, etik gibi değerler olacak.
 
Bu yumuşak güç ile yaşayan, yönetilen  kentlerin yüzü gülecek..
 
Kokusu insanı saracak..
 
Bu kentler ziyaretçilerini de, yaşayanlarını da kucaklayacak.
 
Gelin, Gülen ve Kucaklayan Kentler atağını başlatalım.
 
Ama bunun için önce betonu ve plastiği yenmemiz gerekiyor...


Gazipaşa Haberler Not:
Eğer sizde mesleki haberinizin yada tarifinizin web sitemizde yayınlanmasını istiyorsanız; "Haberini Yada Tarifini Paylaş" sayfamızdaki kriterlere uygun bir şekilde uygun içeriklerinizi bize gönderebilirsiniz. Gazipaşa Haberleri internet sitesinde yayınlanan yazı, haber, röportaj, fotoğraf, resim, sesli veya görüntülü şair içeriklerle ilgili telif hakları www.gazipasahaberler.com 'a aittir. Bu içeriklerin iktibas hakkı saklıdır. İzinsiz ve "kaynak gösterilse" dahi iktibas olunamaz; hiçbir surette kopyalanamaz ve başka bir yerde yeniden yayıma konulamaz.


  • Facebook'ta paylaş

Bu Habere Yorum Yap

   
 
 

Benzer Haberler